Hz. Musa’ya Verilen Görev ve Yumuşak Sözün Önemi
Hz. Musa’ya verilen görev ve yumuşak sözün önemi üzerine detaylı bir inceleme.
“Seni kendim için seçtim. Sen ve kardeşin ayetlerimle gidin ve beni zikretmede gevşek davranmayın. İkiniz Firavun’a gidin, çünkü o, azdı. Ona yumuşak söz söyleyin, umulur ki o öğüt alıp düşünür ya da içi titrer-kokar.” (Taha: 41-44)
Bu ayetler, Hz. Musa’nın özel bir görevle seçildiğini ve bu görevinin önemini vurgulamaktadır. Allah, Hz. Musa’yı sadece kendisi için seçtiğini belirtirken, ona ve kardeşi Hz. Harun’a Firavun’un karşısına çıkmalarını, yumuşak sözler söylemelerini emretmektedir. Bu, onların karşılaşacakları zorluklar karşısında nasıl bir tutum sergilemeleri gerektiğine dair önemli bir mesajdır.
Hz. Musa, mucizelerle donatılmış bir peygamber olarak yola çıkarken, Allah’ın adını anmayı asla unutmaması gerektiği vurgulanmaktadır. Zikir, onların en güçlü silahı ve dayanacakları en sağlam dayanak olacaktır. Firavun’un azgınlıkları karşısında yumuşak bir üslup benimsemek, onun kalbini uyandırma ve belki de ona bir ders verme amacı taşımaktadır.
Yüce Allah, Firavun’un sonunun ne olacağını bilse de, her şeyde olduğu gibi bu çağrıda da sebeplere riayet edilmesi gerektiğini hatırlatmaktadır. İnsanlar, yaptıkları eylemlerden dolayı hesaba çekilecektir. Bu bağlamda, Hz. Musa ve Hz. Harun’un görevi, Firavun’a karşı bir uyarı ve davet niteliği taşımaktadır.
Zemahşerî’nin tefsirine göre, Hz. Musa’nın özel olarak seçilmesi, onun nübüvvet görevini yerine getirebilmesi için Allah tarafından terbiye edilmesinin sonucudur. Zikir, zor zamanlarda kalbe cesaret ve metanet kazandıran bir unsurdur. Bu nedenle, Allah’ı anmak, sadece dil ile değil, aynı zamanda O’na olan güvenin tazelenmesi anlamına gelmektedir.
Yumuşak söz söyleme emri, sadece Firavun gibi bir zalime değil, genel olarak insanlara tebliğ yaparken nasıl bir tutum sergilenmesi gerektiğini de göstermektedir. Nezaket, muhatabın kalbini kapatmamakta ve ona doğruyu en güzel şekilde sunma imkanı tanımaktadır. Zemahşerî, yumuşak sözün, hakareti terk etmek ve muhataba saygı göstererek gerçeği sunmak anlamına geldiğini belirtmektedir.
Sonuç olarak, Allah’ın terbiyesinden geçmiş bir davetçi, en büyük zalimlere karşı bile hikmet ve nezaketle konuşmalıdır. Çünkü hidayet kapısını aralayacak olan anahtar, kaba kuvvet değil, güzel bir üsluptur.
FİZİLALİL KUR’AN
El KEŞŞAF TEFSİRİ
